Courtly-clan nieuws december '11
We hebben de eerste stormen van de maand achter de rug en de tweede serie staat al te
trappelen om Eenrum binnen te trekken, haha.
Zolang als het goed weer is zijn de honden lekker met mij aan het fietsen. Britt, Axel en Els
gaan in de middag een lange trip maken en daarna is het de beurt aan Vera met Fara en
Fiona.
Iedere dag bedenken we wel wat anders. Met z'n allen naar Winsum om te shoppen, naar
het park om andere honden te zien of gewoon wandelen aan de riem over het fietspad.
Dit weekend hebben Fiona en Fara de vuurdoop in een andere roedel honden gehad. Zoals
verwacht vond Fiona het een half uurtje erg spannend en was Fara niet onder de indruk.
Maar toen het ijs bij Fiona ook gebroken was hebben ze erg genoten. Op de terugweg
vielen ze als een blok in de auto in slaap om al hun nieuwe indrukken te verwerken.
Vanmiddag is oma Vera mee geweest om de pups te leren fietsers te 'tackelen', haha, op
het fietspad. Gelukkig vonden de pups er niets aan. Er is dus hoop dat ze opgroeien tot
normale cardigans. Eenmaal weer thuis wilde de jeugd perse in het strohok. Nou ja, wie
ben ik dan dat ik dat verbieden zal? Na een half uurtje dacht ik dat ze er wel uit zouden
willen, maar wat schetste m'n verbazing? Ze lagen te slapen waarbij Fara één poot op een
dode jonge rat had!
Nou geloof ik niet echt dat zij die rat gedood hebben, maar de kans is groot dat één van de
katten hun heeft willen 'voeren' ;-)
Gelukkig hadden ze geen honger en was het beest nog heel. Ook nu waren ze niet te
overtuigen om uit het strohok te komen. Ze willen daar gewoon een lekker tukje doen. Nou
welterusten dan maar. Ik zal het later weer eens proberen.
Inmiddels hebben er een aantal mensen naar Fara geïnformeerd, maar helaas voor deze
mensen moest ik het afwijzen. Bij allemaal moest ze tussen de 4 en 6 uren alleen zijn
overdag. Dit kan nog wel voor een volwassen hond, maar niet voor een pup. Dus heb ik
het niet gedaan.
Uiteraard komt dan de dag dat er naar mijn idee wel de juiste opvoeding gegeven kan
worden en dus is Fara nu ook vertrokken naar haar nieuwe baasjes. Het is nu wel erg stil in
huis, hihi, maar na een dagje is dat ook weer gewend. Fiona en Els spelen nu samen en dat
gaat tamelijk luidruchtig, kreun! Enfin, dan manen we Els tot wat minder bijgeluiden en
soms lukt haar dat. Ook is nu 's avonds het 'rammeltouw' weer van stal gehaald. Dit vinden
alle honden fantastisch. Ze rennen dan heen en weer met het touw tussen hen in en daarna
nog even touwtjetrekken met elkaar. Het is een genot om te zien hoe mooi ze samenspelen.
Op deze manier is Fiona helemaal bij de groep gaan horen. December is altijd een maand
met veel drukte en onrust. Uiteraard werkt het weer nu niet mee voor de honden zodat ik 's
avonds echt wel het lampje uit heb. We zitten nu vlak voor de Kerstdagen en het is tijd om
Paulien weer op te halen. Ze heeft een heerlijke vakantie gehad bij m'n zus en dat heeft haar
goed gedaan want ze was zo vreselijk moe van alle drukte om haar heen. Dus zijn Fiona en
ik daags voor de Kerst Paulien wezen ophalen. Uiteraard was ze blij me te zien, maar ze
wist van een vorige keer nog best dat ik zonder haar vertrok. Toen zij ik bij de deur dat ze
daar bleef en ging Paulien weer de kamer in. Toen ik wegging stond ze ook bij de deur met
een blik in d'r ogen van 'mag ik ook mee?'. Toen ik eenmaal zei dat Paulien in de auto
mocht gaan was ze niet meer te stuiten, hihi. Rare hond toch hoor. Voor ik het wist zat
madam al achterin. Met nog een laatst bedanklikje voor de logeerpartij zette het toen af
naar Eenrum.
Daar keken ze heel raar op, Paulien die als eerste door de deur stapte………..!
Tuurlijk moest ze eerst haar leiderschap weer bevestigen door iedereen even op de kop te
geven, haha, maar na een kort poosje keerde de vrede weer op aarde en lag iedereen
tevreden tegen elkaar aan te slapen.
Het is inmiddels wel duidelijk dat Paulien ouder aan het worden is, ze kan ook niet meer op
de bank springen en haar bewegen is wat strammer aan het worden. Dus heb ik haar
gisteravond op de bank getild voor de nacht. Tuurlijk willen de beide halfzussen ieder op
een bank met een kussen onder het hoofd de nacht doorbrengen, grote grijns.
Vera op de ene en Paulien op de andere bank, wat een vreselijk hondenleven hebben ze
hier toch, haha.
Laatst sprong Vera zonder mijn hulp op de bank. Omdat ze sinds haar trauma in de rug dit
nog niet eerder had gedaan was ik super blij. D'r zit dus nog steeds vooruitgang in. Maar
totdat ze aangeeft dat ze geen hulp voor haar achterpoten meer nodig heeft blijven wij haar
's avonds op bed helpen. Nu dus twee stuks. Tja, je hebt nu eenmaal personeel of niet ;-)
Kleine Fiona groeit ondertussen flink door. Ze gaat overal met me heen en vind het ook
gezellig om mee te gaan. Wel stelt ze er prijs op om naast me op de bijrijderstoel te liggen.
Dat is ook wel gezellig moet ik zeggen. Als ze over een poosje daar te groot voor is
verhuisd ze wel naar achteren, bij de rest van het gezelschap. En toen brak de laatste dag
van het jaar aan. Er wordt hier geen vuurwerk afgestoken maar de honden kunnen het wel
horen van de dorpen rondom ons. Paulien denkt dat ze er op af moet en blaft alles bij
elkaar. Om hier wat rust in te krijgen wordt ze getrakteerd op advocaat met slagroom.
Twee keer een portie en ze slaapt als een muisje.
Vanuit een waterkoud Eenrum wensen wij alle lezers van het Courtly-clan nieuws een goed
en gezond 2012 toe.