Courtly-Clan nieuws januari '12

Het nieuwe jaar ligt weer voor ons. Wie weet wat dit gaat brengen. In ieder geval een dikke storm. Wat heet………meerdere stormen achter elkaar en dat in één week tijd. De honden draaien zich hier in de deur om want dit zien ze toch niet zitten, hihi. Buiten dat het stormt regent het ook lange periodes. Dan willen ze niet eens naar de buitendeur kijken! 't Zijn me een stel watjes van de bovenste plank hoor ;-) De jaarwisseling is hier goed verlopen. Paulien heeft haar jaarlijkse advocaatje gehad om de scherpe kantjes er van af te halen. Zij denkt dat ze naar het vuurwerk toe moet rennen om hen te corrigeren. Tja, slecht idee dus. Omdat ik haar niet laat gaan gaat ze dan langdurig staan blaffen, het liefst boven op de bank met de neus tegen het raam. Ach, advocaat met slagroom doet wonderen, haha. Kleine Fiona groeit prima door en is een lekkere pup, speels en ondeugend maar ook weer goed gehoorzaam en met een klein hartje. Het zal niet lang meer duren dat ze haar tandjes gaat wisselen want ze zijn nu zo klein in dat grote kaakje, haha, de verhouding is compleet weg. Nu het zo waait en ook nog koud is fiets ik wat minder met de honden, er is geen doorkomen aan. Wel gaat Fiona dagelijks mee om wat leuks te doen. Zo gaan we samen naar de markt om kaas en andere lekkernijen te kopen en gaan dan nog een wandeling door het park maken. Uiteraard komen we daar allerlei soorten honden tegen die ze allemaal leuk, lief en aardig vind. Momenteel zit er een paar zwarte zwanen, in het hertenkamp, redelijk dicht bij het gaas te broeden. Dit zorgt voor hilarische momenten want bij het zien van een hond komt de mannetjeszwaan met opgeblazen veren er zeer dreigend aan. Hij klappert met z'n vleugels en sist flink. Fiona vind dit maar een raar ding en blijft buiten bereik van z'n snavel naar hem staan kijken. Omdat de zwaan wil dat ze helemaal verdwijnt loopt hij dan heen en weer te sissen, haha. Tuurlijk gebeurt er niets maar het is goed dat er gaas tussen zit anders waren wij beiden niet veilig. Er is ook een zusje van Fiona kort op bezoek geweest. Tjonge jonge wat hebben de beide dames gespeeld. Het was een genot om naar te kijken. Uiteraard moest er eerst gekeken worden wie de baas was en daarna kon er geracet worden, hihi. Beide pups waren aan elkaar gewaagd. 's Avonds was Fiona dan ook helemaal 'stuk' en die hebben we niet weer gehoord. Ik ben niet bijgelovig, maar op vrijdag de 13e heeft de auto mij buitengesloten, hihi. Ik was met Fiona in het park en daar hadden we weer heel veel leuke honden gezien en oefeningetjes gedaan toen we tot slot Julie en Mendel met hun baasje nog tegen kwamen. Daar zijn we dus nog maar even mee door het Arboretum gewandeld en toen was de koek echt op. Het begon donker te worden en er moest eten op tafel komen. Dus zette ik Fiona in de auto, legde de sleutels even op het dashbord duwde de deur weer dicht en liep om de auto heen naar de bestuurderskant. Oeps, de deur zat op slot, slik, slik, slik en de sleutels lagen te pronken op het dashbord! Tuurlijk was er op dat moment geen sterveling te zien en goede raad was duur. Ik ben naar een huis gelopen en heb vanuit daar Frans gebeld. Die moest natuurlijk lachen, hihi. Na een kleine tien minuten kwam hij op de fiets aan met de reservesleutel. Klik en open waren de deuren. Het is toch wat als zelfs de auto zich tegen je keert, haha. Echt een vrijdag de 13e verhaal. Fiona en haar vriendin Sientje spelen wat af! Samen tikkertje doen is wel favoriet. Eerst rennen ze dan achter elkaar aan door het land, Sientje klimt over een paal en is dan in een andere tuin en Fiona moet omlopen. Mooi is te zien dat ieder speelt op z'n dier-eigen manier. Maar buiten dat denkt de kat dat ze ook een cardigan is en heeft hondentrekjes over genomen. Met het hardlopen is Sientje altijd de winnaar, bij het lichamelijke spel ook want klauwen zijn nu eenmaal niet voor de poes, hihi. We gaan dan ook een paar keer in de week met z'n tweetjes op pad. We zijn deze maand ook naar een markt geweest waar je streekproducten kon kopen. Fiona haar zwarte dopje wiebelde er bijna van af, hihi. Wat een overheerlijke luchten en wat gezellig met al die mensen om je heen, dat zag je haar denken, hihi. Iedere avond komen rond een uur of acht de honden om me heen staan en likken zich om de neus. Wat dat betekend? Wel, wij willen graag 'kluif', haha. Meestal bestaat dit uit een hondenkoekje of een staafje gedroogde pens. Maar op een avond hadden ze geluk. Verse kluif! En niet een kleintje, nee echte super lekkere kluif met vlees er aan. Paulien krijgt als opperhoofd de eerste kluif en daarna volgt de rest. Ik hoef niet te vertellen dat ik ze het eerste half uur niet weer gehoord heb. Langer dan een half uur mogen ze er niet van mij op kluiven, omdat hun darmen anders verstopt kunnen raken en aan ziekte en zeer voor een bot hebben we geen zin. Maar het goede nieuws voor hen was dat ze de andere avond nog een keertje mochten kluiven. Toen zijn de restanten in de asemmer beland. Op de valreep van de maand is het winter aan het worden. Deze vorst is ideaal want alle honden komen droog en schoon uit de tuin en terug van het fietsen. Niets buiken drogen of opdrogen in het strohok. Ik hoop dat dit weer in de komende maand nog een poosje aan houdt. We zullen het de volgende maand wel horen.