Met net een verse hittegolf achter de rug is het heerlijk om weer op een normale manier naar buiten te kunnen. Ook voor de pups is dit beter. Alhoewel die geen problemen hadden met de hitte dank zij de appelboom en de airco, haha.

De uittocht gaat nu beginnen. Niet de leukste tijd van het hebben van een nest pups maar wel noodzakelijk. Ze zijn er echt aan toe om één op één met hun nieuwe baasjes de wereld verder te ontdekken. Maar het afscheid doet altijd wat pijn.

Gelukkig blijft hier ook eentje en wel het driekleur teefje die mij ontzettend doet denken aan een voorvader van haar namelijk Spencer. Ik ga er volop van genieten en lekker met haar kleine uitstapjes doen om haar de wereld te laten ontdekken.

En dan komt deze maand nog de verrassing bij Fiona, zij is halverwege de maand uitgeteld. Dus ook weer dikke spannend.

Met nog drie pups in ‘the house’ is het makkelijker om een uitstapje te maken.

Dus gaan ze ook mee op visite naar mijn zus, met twee van de knuffelbrigade, haha. Eerst met z’n allen op de achterbank in de auto en dan niet van de bank mogen springen/vallen/glijden, haha. Nou, de dames Eva en Liza hebben ze goed onder controle gehouden. Toen een vreemde tuin in met een hele grote BernerSennen hond. Maar die was vriendelijk en de tuin was om te verkennen. Ook de visjes vijver werd aan een onderzoek onderworpen waar twee van de drie pups spontaan in vielen, haha, en er zelf ook weer uit kwamen. We hebben een gezellige middag gehad en tegen half vijf waren we ‘moe maar voldaan’ weer terug in Eenrum.

En nu is er nog maar eentje extra buiten Ilse om. Zij blijft ivm de vakantie een weekje langer. Vandaag hebben ze met hun beiden een klein uitstapje aan de riem op het fietspad gemaakt. Het geluk was met hen, er kwam ook nog een kleine hond langs. Ze vonden het allemaal prachtig maar dat ding om de nek was minder, dat was iets wat ze liever niet hadden, haha. Komt helemaal goed met de laatste twee, morgen maar weer een klein uitstapje maken. De volgende dag zijn ze meegeweest naar de dierenarts voor hun tweede enting. Toen liepen de dames al makkelijk aan de riem en ze waren dan ook totaal niet onder de indruk van de gang van zaken bij de dierenarts. Iedereen werd enthousiast door hun begroet en tuurlijk volgde dan een uitgebreide knuffelpartij, haha.

Als beloning zijn we daarna nog even bij de dierenwinkel wezen shoppen en heb ik voor Ilse een passend halsbandje gekocht. Ook daar volgde een uitgebreide knuffelsessie voor de dames. Je snapt dat je met zoveel charme niet snel een boodschapje kan doen, dat mondt telkens uit in de bekende ‘aaaah’s en ooooh’s’, haha. Maar dat is juist leuk en voor alle partijen goed.

En dan breekt de dag aan dat ook de laatste pup naar z’n nieuwe baasje gaat. Ik wens ze allemaal een super fijn leven toe en houd me zeker op de hoogte van hun wel en wee.

Nu is de tijd voor Fiona aangebroken. Ze is nu hoogdrachtig en voelt zich nog steeds prima. In de avond wil ze nog even fietsen, haha, dat doe ik nu met haar alleen want de beide andere honden willen tempo maken en dat gaat niet meer met een dikke buik. Maar na 700 meter is haar zin voldaan en zijn we weer thuis. Dan ga ik nog een paar kilometer met Scott en Doutzen fietsen. Ondertussen vermaken Ilse en Fiona zich thuis.

En nu afwachten wanneer bij Fiona de weeën beginnen, sssssspannend weer.

En op 14 mei wilde Fiona ineens niet meer eten. En dat voor een hond die altijd wil eten, haha. Dus was dit de start van de bevalling. In de nacht had ze haar ontsluitingsweeën en kon ik hazeslaapjes op bed doen.

Om half zeven braken de vliezen voor de eerste pup. Die zat achterstevoren en ondersteboven. Gelukkig was Fiona zo sterk dat ze, buiten, de pup in één flinke perswee eruit schoof. En toen was het hek van de dam. Binnen een uur lagen er vijf mooie pups bij haar in het badje. Inmiddels had ik ook het zweet op de rug want er zaten behoorlijke vliezen omheen die ik echt met kracht moest openen, haha.

Toen de eerste vijf er uit waren ging het kalmer aan, de volgenden moesten ook van een heel stuk verder komen. Maar ieder uur spoelde er toen een pup uit. En al met al was het klusje in drie uurtjes geklaard. Een heerlijke bevalling.

En pups willen altijd maar één ding en dat is drinken. Er was amper een uier te zien maar in no time hadden ze allemaal een speen te pakken en was er ook melk.

En vanaf toen ging alles z’n gangetje. Ik ben voor de poets maar vooral voor de catering van Fiona.

Met Ilse worden inmiddels ook uitstapjes gemaakt, we zijn al een paar keer wezen wandelen in het park, ze is mee geweest naar het verzorgingshuis om daar de hondenliefhebbers een paar gezellige uren te bezorgen en natuurlijk naar wereldstad Winsum. Voor de komende week plannen we winkelen en nog vaker naar Winsum. 

De pups zijn nu alweer een week geweest en ik verbeeld me dat het niet lang meer duurt voordat de oogjes en oortjes open gaan.