April doet wat hij wil. Zo hagelt het en valt er natte sneeuw en zo kan je buiten in het zonnetje zitten. Maar we gaan de goede kant op met het weer, de dagen worden langer en je kan langer buiten wat doen. Hier is alle snoeiwerk gedaan en nu is het wachten dat de grasmachine terug komt van z’n jaarlijkse grote beurt. Dan veeg ik er in want het gras voor en achter is zo hoog dat er wel een koe kan grazen, haha. Daar waar de honden lopen valt het mee.

In het weekend van Pasen zijn er twee honden gaan verhuizen. Zij gaan het gat opvullen wat er door de dood van Suus ontstaan is. Tijdelijk twee omdat het voor Gwenn wennen is om eerst alleen te zijn.

En nu vangen we een jonge dochter van Scott op, een mooie rooie, hihi. Door ziekte van haar nieuwe baasje kwam ze terug bij Anita in Wildervank. Maar ze kan hier ook lopen. En wat is ze een leuke hond, mooi, lief, intelligent en heel onbevreesd. Het duurde precies een kwartier en toen was ze ingeburgerd, haha. De jonge dame is knap, energique en dat past net bij Fiona en Scott. Doutzen doet niet meer mee want die meent nu ze vier weken drachtig is dat ze moet liggen te broeden, zucht, eten met lange tanden en kalm aan doen. Uiteraard totdat er een fietser of wandelaar met hond langs komt, dan is ze alles vergeten, haha. Maar daarna gaat ze weer ergens liggen broeden.

Voor Esther, de knappe rooie, gaat Anita op zoek naar een nieuw baasje. Eentje die ook energie heeft en het liefst nog een andere hond, dat heeft zij nodig. Die krijgt daar een super hond aan. Intussen leren wij hier haar wat het woord ‘nee’ betekent en dat gaat in een rap tempo. Het ja hoeft haar niet bijgebracht te worden, haha. Deze vrolijke frans gaat lachend door het leven. Ook gaat ze af en toe mee naar het park en vandaag is ze ook mee naar Winsum geweest. Ze vind het allemaal prima. Autorijden is ook gezellig met haar.

En ze is zo knap dat ze zo naar een show kan. Ik heb ook nog even gedacht dat ze maar blijven moet maar Anita heeft twee van haar zusjes, de één nog beter dan de ander, dus de genen blijven binnen bereik en haar papa Scott is hier en ook opa Ivo is binnen bereik.

Dus blijven we op zoek naar een slim baasje die deze heerlijke hond een nieuw huis kan bieden.

Inmiddels ligt ze heerlijk hier in de roedel en geniet iedereen van haar.

De dames Gwenn en Berber hebben hun vakantie op Ameland er weer op zitten. Ik heb gezien door filmpjes hoe ze genoten hebben. Berber is helemaal verliefd op het zand en de zee, haha, een echte zeehond dus. Nou ja, zwemmen hoefde ze niet, ze had haar juiste badpak er niet voor aan. Toen kwam er een noodkreet van Schiermonnikoog, Max was ziek en op het eiland was geen dierenarts. Na telefonisch met de lijfarts van Max en Suzan (ook de lijfarts van mijn honden) gesproken te hebben zou er medicatie naar het eiland gebracht moeten worden. Nu is dit vanaf Eenrum niet zo een groot probleem. Dus de volgende dag medicijnen opgehaald en een retourtje eiland gemaakt. Na een paar dagen werd het niet beter maar minder en toen zijn ze met spoed naar de dierenarts gegaan omdat duidelijk werd dat het in de rug zat. Er volgde toen een aantal dagen medicatie en dat sloeg goed aan. Inmiddels loopt hij weer goed en is hij aan het nakuren.

Hier gaat het fietsen gewoon door, nu niet meer met z’n drieën maar in twee beurten. Eerst Scott met Fiona. Die twee hebben een flink tempo en dat wil ik Doutzen niet meer aan doen. Natuurlijk zit haar buik haar nog niet in de weg maar ze heeft al wel meer kilo’s er bij en dat is geen vet, hihi. Met Doutzen ga ik daarna nog een keertje op pad. Ze rent heerlijk door maar in een iets lager tempo en wordt dan ook niet opgedreven door de andere twee. Daarna zijn ze helemaal tevreden, heerlijk uitrusten in de tuin of in huis want met dit weer staat de deur weer de hele dag open. Alles ontluikt hier langzamerhand, de bomen komen voorzichtig in de knoppen en ook de fruitbomen zie ik al met de bloesems. Die zijn nog wel dicht maar het beloofd straks weer een mooi gezicht te worden.

Vanmorgen mochten ze alle drie mee te fietsen. Nou ja, half fietsen en half wandelen, haha. En op de dwarsweg was wat leuks te zien in de sloot. Al een eend met drie kuikentjes, nog heel klein. Die geef ik niet veel kans want er staat nog geen riet in de sloten hier, te vroeg.

En een paar meter verderop liep er weer een ree bij de buren in het land. In hun boomsingel zitten deze winter drie reetjes. Wat is het hier toch iedere dag genieten van de natuur, als je de ogen maar open doet.

Inmiddels is voor Esther is een nieuw huisje gevonden en de berichten zijn super. Op de foto’s en filmpjes zie ik dat ze geniet. Ze woont nu bij een halfbroer die ook graag een maatje wilde. Beiden zijn dol op spelen en vooral ruig spelen, haha. Het ga je goed Esther en ik zie je wel weer eens.

En nu is Stella hier voor een weekje. Zij geniet er ook van om bij de cardigans te zijn. Uiteraard heeft ze haar eigen bedje en fleece-deken op de bank liggen.

Ik ben benieuwd wat de volgende maand ons weer brengt, tot dan…………………