En voor je het weet is de eerste lentemaand weer aangebroken. Hier begint het er buiten ook al een beetje op te lijken. De eerste sneeuwklokjes en krokussen staan in bloei. Heerlijk, ik ben er ook zwaar aan toe, haha.

Op de eerste dag van de maand was er bezoek, voor mij Lousanne en Sjonnie en voor de honden Suus. En wat heeft Suus genoten van de honden hier. Ze trok regelmatig een sprintje met de rest omdat er een vreemde hond met z’n baasje over het fietspad durfde te lopen, haha.

Ondertussen wordt Gwenn rijper en rijper, haha, vanmorgen toonde Scott wat meer interesse. Nog niet zoveel dat ze uit elkaar moeten maar wel dat ik ze in het vizier wil houden. Je weet maar nooit en dat soort grappen moeten we niet hebben. Voor Doutzen is het nog veel te vroeg en ik straal loopse gedachten in richting Fiona, haha. Zou mooi zijn voor de pups als er niet teveel leeftijdsverschil tussen zit. Enfin, het is de natuur en die kan je niet dwingen.

Maar inmiddels is Scott helemaal over de rooie omdat Doutzen zijn lekker chicky is, haha. Hij aanbid de grond waar zij loopt en kan er van verliefdheid niet meer van eten, haha.

Er is hier inmiddels een feestje gevierd tussen Doutzen en Scott, hihi, en we hopen dat die vruchtbaar zal zijn.

Hij kijkt niet meer naar Gwenn om en is ook niet hopeloos verliefd op haar geweest, misschien was ze toch nog te jong in zijn ogen, wie weet.

En Fiona doet net alsof er niets aan het handje is, geen spoor nog van loopsheid. Nou ja, komt vanzelf denk ik dan maar.

Op een dag heb ik heel veel mazzel gehad, ik fietste met vier honden en toen we halverwege waren ging Berber ineens haar neus achterna, ze liep zo in een stuk omgeploegd land. En daar vloog een fazanthaan voor haar neus omhoog. Met een flinke “neeeeeee”, kon ik voorkomen dat ze er achteraan ging. Wat een mazzel was dat want over het omgeploegde land is het slecht rennen, haha.

Nog een bijzondere ontmoeting was gisteren. Vanuit de verte kon ik een fietser zien aankomen. Niets bijzonders natuurlijk op een fietspad, deze had de keuze om rechtdoor te rijden, rechtsaf te slaan of links zodat hij mij en de honden tegemoet fietste. Hij ging linksaf. Tja, mijn honden zijn gewend aan fietsers en gaan voor ze aan de kant dus ik fietste hem gewoon tegemoet. Ineens stapt de man af en gaat achter zijn fiets staan, hihi, het was een beetje een onnozel gezicht. Mijn honden vonden het toen wel interessant en gingen om de fiets heen om bij de man te kijken.

Deze stond met een verbolgen gezicht wat te pruttelen, hihi. Ik was ondertussen er ook en vertelde dat hij gewoon door kon fietsen. Toen kreeg ik de bui weer eens over mij heen, hij had al eens een hond aan z’n broek gehad en nu was hij bang voor alle honden. Ik probeerde hem uit te leggen dat met het afstappen en ‘verschuilen’ achter de fiets hij juist honden naar hem toe lokte omdat dit afwijkend gedrag is. Nou, het hielp niet. Ook niet toen ik hem er op wees dat mijn honden allang verder gelopen waren en niet achter zijn broek aan zaten, haha. Hij was dus boos, boos op z’n eigen maar dat snapte hij niet.

Was de schuld van mij en mijn honden. Soms, soms, vraag ik me af of er nog hoop is voor het menselijke ras of ze wel iets kunnen leren en niet blijven hangen in hun eigen foute gedrag. De volgende was een mevrouw die bijna in de sloot sprong omdat ze bang voor honden was, haha. En mijn honden keurden haar terecht geen blik waardig. En toen kwam het bericht dat de lieve Suus onverwacht overleden was. Wat was dat een shock. We hadden al zulke leuke plannetjes voor haar. Gwenn zou daarheen om haar gezelschap te houden. Maar helaas hoefde dit nu niet meer. Na het verdriet voor de baasjes ben ik direct nieuwe plannetjes gaan uitbroeden. Dit is ook gelukt, nu gaat Gwenn eerst met Berber het grote gat opvullen die Suus achter heeft gelaten. Als iedereen goed geworteld is komt Berber natuurlijk weer thuis.

Om de baasjes te troosten zijn we samen met Anita op een zondag er heen gegaan en hebben een viertal honden mee genomen. Als verrassing was ook de Gaanderse brigade gekomen en hebben we de baasjes toch wat kunnen troosten.

In de komende maand gaan Gwenn en Berber dan ook het avontuur aan, inclusief een vakantie.

Ik ben dus heel benieuwd wat de komende maand ons gaat brengen, tot dan…………