En voor je het weet is het alweer de zesde maand. In Eenrum is het weer nog steeds perfect voor de pups. Geen onweer en regen hier gezien, maar wat niet is kan nog komen.

De pups zijn nu alweer drie weken jong en gedijen uitstekend. Het ‘loopt’ al op deftige pootjes door hun verblijf heen. Het badje heeft het maar tot twee en halve week volgehouden want toen klommen deze voorlijke jongens en meisjes er al uit, haha.

Scott en Fiona mogen nu ook gewoon in de studeerkamer komen zonder dat ze eruit gekeken worden. Het normale leven begint weer wat vorm aan te nemen. Tuurlijk worden Scott en Fiona wel door het ‘boze oog’ in de gaten gehouden en moeten ze zich vooral niets verbeelden, haha.

Ik ben ook begonnen met het geven van een maaltijdje mousse voor puppies. Dit vinden ze heerlijk en na een paar dagen is het verhoogd naar twee keer. Hiermee gaan we door totdat de mousse op is en dan komen de brokjes in beeld.

De ontwikkeling van de pups gaat razend snel. Ze komen nu twee keer op een dag uit hun zelf naar de keuken toe en spelen daar wat met alle drie de honden.

Ondertussen zag ik ook al een paar pups die zelf door de tuindeur naar buiten gingen. Dat is heerlijk want dan hoef ik ze straks niet meer te dragen, kunnen ze op eigen pootjes naar buiten.

Vanmorgen hoorde ik behoorlijk wat puplawaai uit de studeerkamer komen, het was half zes, dus maar even kijken. Misschien wilde Doutzen naar de pups. Maar tot mijn grote verbazing stond Doutzen MET alle pups voor het deurtje de pups te zogen. Het deurtje was dicht maar het klinkje was open. Het is mij een raadsel hoe ze dat voor elkaar gekregen heeft. Zou ze zo slim zijn om de klink omhoog te doen? Geen idee hoe dit kon gebeuren. Afijn, toen de jeugd klaar was zou het in één ruk door rennen naar de keuken, haha, daar heb ik toch maar een stokje voor gestoken en ze terug op bed gebracht. Ze waren het er niet mee eens maar toen ik de lamp van de kamer uit deed keerde de rust terug. Als beloning heb ik ze om acht uur voor het eerst geweekte brokjes gegeven. Ik dacht dat ik veel te veel had maar ze vraten er in als wolven. Die grappenmakers zijn er met exact vier weken dus al aan toe. Het gaat weer veel te vlug. Iedere dag is weer een feestje en voor de pups een ontdekkingstocht. Het eten is nu al opgevoerd naar drie keer per dag en het verdwijnt als sneeuw voor de zon.

De ‘postzegel’ bij m’n tuinhuisje is hun basiskamp, daar gaan ze nu al vlot heen en gaan dan eerst op het gras een plasje doen als ik dit zeg. Ook zijn ze de weg, lees hekje, wel eens kwijt en proberen dan door de afrastering heen te gillen, haha. Als ik dan even bij het hekje ga staan zie je ze denken, dan komen ze er direct aan en vinden ze het hekje met gemak. Hun ochtendslaapje doen ze ook vaak in het tuinhuisje. Heerlijk liggen ze daar dan in de manden. Laatst begon het ineens hard te regenen en te onweren. Ik kon vanuit de keuken zien dat ze wakker waren en wat rond liepen. Maar niet één ging de regen in, haha, de slimmerikjes.

Aangezien ze nu vlot naar het gras kunnen lopen heb ik de tuin aan de voorkant ook voor hun open gedaan. En in één streep liepen ze met mij en de honden mee naar voor het huis. Hier kunnen ze goed het verkeer zien en horen. Alles komt hier langs en maakt lawaai, goed voor de socialisatie.

De visites van de nieuwe baasjes zijn heel gezellig. Met enige regelmaat komen ze langs.

We zijn nu weer een weekje verder en ze worden al aardig gehoorzaam. Op mijn roepen komen ze er aan en als we dan bij het gras zijn en ik zeg ‘plasje doen’ gaan ze allemaal zitten plassen. Voor het huis lopen ze nu ook regelmatig om het verkeer te leren kennen. Tot nu toe kijken ze er niet van op, haha, onverstoorbaar zijn ze. Op een mooie dag gingen ze ook achter mij aan naar de gang en de kamer. Nou, dan gaat het leuk worden. En nu is het natuurlijk feest hier want ze zijn overal. En dat is ze gezellig. Overal slingert hun speelgoed en er wordt druk met knuffels gesleept en met touwtjes getrokken. Hun energie is telkens nog maar kort dus als ze ergens gaan liggen breng ik ze weer op hun bed. En grappig genoeg vind ik daar ook altijd wel een aantal liggen, die waren er klaar mee en hadden hun bed al eerder opgezocht.

Er is nog een verandering in het hondenbestand hier. Berber zou als gezelschap met Gwenn mee maar de combinatie van beide honden is zo goed bij Lousanne en Sjonnie dat er besloten is om dit zo te laten. Berber zal in de komende jaren hier nog wel eens komen om een nest pups te krijgen maar gaat haar definitieve plekje bij Gwenn houden en wie weet gaan we ook nog een keer met haar fokken. Plannen genoeg, hihi.

Halverwege de maand was het tijd voor het chippen. En wat denk je……….geen traantjes toen ze een prik kregen met de chip er in en ook het afnemen van het DNA ondergingen ze prima. En op de dag dat ze hun zesweekse feestje vierden kwam de dierenarts om ze te onderzoeken. Hij heeft ze allemaal goedgekeurd, er is goed gezocht maar niets gevonden wat niet zo hoort. En daar wordt de fokker altijd weer blij van, hihi.

Het leven voor de pups gaat intussen gewoon door, veel gezellig visites van nieuwe baasjes en kleinkinderen en van de liefhebbers die bij ieder nest gezellig komen knuffelen. En ze hebben ook hun hittegolf meegemaakt. Het was hier prima uit te houden bij de airco. In de ochtend onder de appelboom en pas in de avond de grote tuin in. Dankzij de hier altijd waaien de wind was het heerlijk.

Ik heb al een aardig poosje last van één of twee jonge mollen die het wagen om in de tuin bij de honden te komen. Die kreeg ik maar niet te pakken en ik ben toch wel een verdienstelijk mollenvanger, haha, maar wat schetste mijn verbazing op een ochtend had Doutzen hem gevangen. Vol trots legde ze hem voor zich neer en de andere twee mochten er naar kijken, aankomen niet. Gelukkig at ze hem niet op. Ik mocht hem wel meenemen en heb hem toen maar bij de buren in het land gegooid, dan heeft de vos er nog een smakelijk maaltje aan.

We zijn nu in de laatste week aanbeland en vanaf donderdag begint de uittocht van de pups. Het zal me zeker pijn doen om ze te zien vertrekken, maar ik heb weer fijne baasjes gevonden en ik houd me weer op de hoogte van hun wel en wee.

Mijn keuze is gevallen op Ilse, de driekleur teef.

Ik mag haar wel en we zullen zien wat het wordt met haar in de toekomst. Eerst lekker genieten van het puppie-zijn.

Tot de volgende maand, dan wordt het spannend bij Fiona als zij voor het eerst pups krijgt.