Het is alweer mei. En Doutzen groeit netjes door. Geen idee hoeveel er in zitten maar het is een net buikje. Ze begint het nu ook zwaarder te krijgen en gaat echt niet meer mee met de fiets. Wel loop ik dan een stukje met haar tot ze aangeeft dat het genoeg is en dan gaan we terug. Het eten is nu ook problematisch maar ik heb al gevonden wat ze nu graag wil hebben, haha, ze heeft me goed afgericht.

En toen werd het 7 mei en de dame hoefde helemaal geen eten meer, niets was lekker genoeg. Nou dan weet ik het wel, er zit een bevalling aan te komen. Doutzen is een hele kalme hond met een super stabiel karakter en die doet dus ook niet aan hijgen, rondlopen als een kip zonder kop of honderd keer naar buiten willen voor een drupje plas. Nee, Doutzen gaat ergens liggen en dat is het. De nacht van 7 naar 8 heb ik gewoon op bed doorgebracht. Wel had ik om de paar uur de wekker gezet en ging dan even kijken. Nu slaap ik altijd beneden en Doutzen ligt dan maar een aantal meters verderop, dan is het makkelijk om even om het hoekje te gluren. Met de deur open heeft ze me twee keer laten weten even naar buiten te moeten. Dus dat deden we. En weer naar binnen en weer op bed, haha. In de ochtend begon ze eindelijk af en toe een beetje te hijgen, maar lag verder doodstil. Maar opeens zie ik haar persen en binnen een minuut lag er een pup achter haar. Daarna kwamen de pups ongeveer om het halve uur of drie kwartier. En om vier uur was de bevalling klaar, negen mooie pups en een hele tevreden moederdier. Ik kan niet anders zeggen dan dat het een bevalling uit het boekje was. Alle pups gleden er met groot gemak uit, niet teveel water en ze waren direct aan het schreeuwen om een tiet, haha. Morgen ga ik ze wegen maar zo te zien zijn ze knap gelijk, geen dikkerds en geen kleintjes en alles heeft zelf de bar gevonden, grijns. Gelukkig eet Doutzen nu weer en ze heeft al een paar keer weer wat eten gehad. Ook drinkt ze graag en veel.

Uiteraard zijn Fiona en Scott bloednieuwsgierig maar helaas, ze mogen van Doutzen alleen achter het hekje staan, maar vooral de neus er niet onderdoor steken dan krijgen ze al een bromtoon te horen. Ze zijn nu drie dagen jong en doen het uitstekend, ook Doutzen is weer helemaal de oude. Ze eet me de oren van het hoofd, haha, en verzorgd de pups prima. Ook wil ze af en toe een klein stukje mee te fietsen en in de avond te wandelen. Niet te ver, tot aan de brug want dan keert ze om. Maakt niet uit wat ik zeg……….ze gaat gewoon terug naar huis, haha. Als dat niet intelligent is dan weet ik het niet meer. De pups zijn nu een weekje jong en hebben zich al heel fraai ontwikkeld. Wat ik zie is ‘smakelijk’ zonder dat ik ze wil opeten, haha. Alle pups hebben een mooie spierspanning en zijn flink gegroeid. Dagelijks groeien ze gemiddeld 50 gram, heel netjes dus. En ook Doutzen is weer haar oude ikje, onverstoorbaar.

Ze eet als een bootwerker en wil ook weer een klein stukje mee te fietsen en in de avond te wandelen. Maar nog steeds bepaald zij hoe ver, haha. Vandaag ga ik het hekje sluiten in de kamer en kijken of de andere honden nu ook in de kamer mogen komen. Ik ben benieuwd want buiten gaat het prima met alle drie samen. Nou, die test slaagde niet, Doutzen wil het niet hebben. Oke, dan moeten ze maar weer achter het grote hek blijven, haha, overleven ze ook wel.

De pups groeien tegen de klippen op en hebben natuurlijk een grote aantrekkingskracht op m’n kleinkinderen. Die komen dan ook regelmatig even een uurtje knuffelen en dat vinden we hier allemaal heel leuk. Doutzen geniet er haast nog het meest van want zij is ook helemaal idolaat van de kinderen en nu heeft ze hen voor zich alleen, beter kan je het toch niet krijgen volgens haar. Op de weegschaal gaan ze de eerste pups naar de kilo, uiteraard de grotere sloebers, de reuen, haha. Maar de meiden doen er niet veel voor onder, dat wordt een paar dagen later maar niet veel. En de volgende dag was het zover, de eerste twee tikten de kilo aan. Ook was er eentje die me ineens aan keek, de rest volgt in de komende dagen.

In de afgelopen week zijn de pups uit het badje gegroeid. Ze klommen er telkens overheen en schreeuwden dan moord en brand, haha, dus zitten ze nu in het grote verblijf waar ze meer kunnen lopen. Op het moment zijn ze zichzelf nog aan het ontdekken en dus wacht ik nog even met het toevoegen van speelgoed. Uiteraard is het grote nijlpaard er wel in want daar kunnen ze heerlijk tegenaan liggen, of er op, of er onder. Whatever dat is hun maatje als moeder er niet is. En die wil er enkel nog heen om te voeden.

Ook hebben ze deze week hun eerste wormkuurtje gehad. En……………..zijn ze voor het eerst in de bolderkar geweest voor een kort ritje door de tuin heen. Na een paar dagen was het weer goed genoeg om ook even op het gras te lopen/liggen/staan. Heel erg onder de indruk waren ze niet van de ruimte maar ze scharrelden er even en gingen toen liggen slapen. Inmiddels maak ik hun verblijf dan schoon en kunnen ze dan verder slapen op schone bedden.

Ook staat het eerste mousse-hapje vandaag op het programma, net als de eerste visite van een nieuw baasje.

Er wordt nog voor één teefje een nieuw gouden mandje gezocht. Welke? Geen idee want de pups worden op karakter en voorkeur besproken en voordat dit bekend is zijn ze ongeveer zeven weken jong.

Het was weer een super maandje waarin er veel spannende dingen gebeurt zijn, ik ben benieuwd wat de volgende maand ons gaat brengen……………tot dan.